سرنوشت : اول این خبر و این خبر را بخوانید 

گمان من اینست که در حوزه آیین ستایشگری اهل بیت ، کار ، به بخش نامه و بروکراسی های معمول اداری ، راست نمی شود !
من البته با تعبیر « دستگاه امام حسین » که بعضی به کار می برند موافق نیستم !
ما در دین ، اگر هم دستگاهی داشته باشیم ، یکی بیشتر نداریم و آن هم دستگاه خداست !
و اهل بیت مدخل و مسیری هستند برای ورود به این دم و دستگاه !!

 بی شک در آیین مدّاحی و ستایشگری اهل بیت ، آسیب ها و آفت هایی رسوخ پیدا کرده و این ، ناشی از اینست که بعضی متدیّنین و زُعَمای هیئات ، گمان کرده اند هر چیز که بر رونق دستگاه ! امام حسین ، بیفزاید ، مجاز و مطلوب است !
در واقع تمام این آفات و آسیب ها ، از اینجا ناشی شده که این حوزه را از سایر حوزه های دین ( مثلا فقه و اخلاق ) جدا پنداشته اند !
در حالیکه دین ، به مثابه یک نظام اندیشگی ، یک شبکه درهم تنیده و منسجم است !
قرآن ، در جایگاه مهم ترین منبع معارف دینی ، سرشار است از عتاب و توبیخ کسانی که دین را پاره پاره کرده و بصورت نقشی بی یال و سر و اشکم در آورده اند !

 من در کمال شجاعت و شهامت اعتراف میکنم ، محافظه کاری باعث می شود در برشمردن آفت ها و آسیبهای عزاداری امام حسین علیه السلام ، تعلّل و خودنگه داری کنم .
البته این تعلّل و تردید ، دلایل دیگری هم دارد . مثلاً شاید بعضی از چیزهایی که می گویم در مظانّ این اتّهام باشد که ناشی از سلیقه و پسند شخصی خودم است ( هرچند خودم معتقدم که نیست )
اما از این یکی نمی توانم بگذرم .

 من نمی فهمم چرا باید در مجلس وزین و محترمی که به نام سید الشهداء برپا شده کارهای جلف و سبکی مثل همین برهنه شدن انجام بدهیم ؟
البته آنقدرها هم بی دین و کافر نیستم که این چیزها را نفهمم . حتی گاهی پیش آمده که سینه هم زده ام و یکی دو قطره اشک هم از چشمانم در آمده !! ولی خب نمی فهمم این جور کارها یعنی چه ؟
چرا باید سیمای مجلس امام حسین را ( العیاذ بالله ) مانند حمام های عمومی قدیمی کنیم ؟
من خوش ندارم این صحنه ها رو تصویر کنم و احتمالاً همه به نوعی تجربه اش کرده اید ، ولی چرا کسی که آمده در مجلس عزای امام خوبی ها و زیبایی ها ، دلی به نسیم محبت ایشان بسپارد و استخوانی سبک کند ، باید منظره زننده بدن های برهنه و بوی تند عرق دیگران را تحمّل کند ؟

 جای تعجّب و تأمّل است که مدّاحان بزرگوار ، که در این دستگاه ! آبرویی یافته اند ، این نقدهای خیرخواهانه و آسیب شناسی های دلسوزانه را بر نمی تابند و به جای اینکه در صف اول این روشن گری ها باشند ، بر این نقادی ها ، عتاب و خطاب میکنند که واحسیناه و وازینباه !

 آقایان که مدّعی اند در مجلس عزای اهل بیت ، امام زمان حاضر می شود ، ( که ادعای به حقّی هم هست ) چرا حرمت حضور و نگاه امام زمان را نگه نمی دارند ؟
آیا در محضر امام زمان ، آدم برهنه می شود و فضای مبارک حضور حضرت ایشان را به بوی تند عرق و صحنه های لایوصَف می آلاید ؟؟
چرا این آقایان در مراسمهایی که در حضور رهبر انقلاب برگزار می شود ، گوشزد می کنند که کسی برهنه نشود و کف نزند و ... ؟
خب وقتی باید مراعات حضور رهبر را کرد ، چرا از مراعات حضور امام زمان طفره می رویم ؟!

 چه کسی است که مدّعی شود ، عمق مصیبت اهل بیت را بیشتر از عالمان و عارفان مهذّب دریافته است ؟
کدام عالم و عارف را سراغ دارید که اینچنین عزاداری کند ؟
در حضور جمع ، برهنه شود و بالا و پایین بپرد !!

 حقیقت عزاداری اهل بیت ، دو چیز است :
اول : محزون بودن
دوم : نمایش این حزن !
منظورم از نمایش حزن ، رفتارهای شکلی است که برای برپایی عزاداری انجام می دهیم . مثل روضه خواندن ، سینه زدن ، زنجیر زدن و متاسفانه گاهی ، برهنه شدن و قمه زدن !!
من حق ندارم در مورد حزن قلبی این عزیزان قضاوتی بکنم . هیچ کس حق ندارد !
اما در مورد چگونگی نمایش این حزن حتماً ملاحظاتی وجود دارد .
بی سلیقگی و کج سلیقگی در نمایش حزن و اندوه در عزای اهل بیت ، باعث می شود در بعضی افراد دلزدگی و دافعه ایجاد شود.
و این اصلاً خوب نیست !
تازه ملاحظات بین المللی را در نظر نگرفتم !! متوجّهید که ؟

 پ.ن : دلم لک زده است برای محرّم هایی که در روستای آباء و اجدادیمان ، در کنار پیرمردها و مردهای روستا ، عزاداری می کردیم .
چقدر خالصانه و ساده و بی پیرایه ، عزاداری می کردند ...
حالا اکثر آن پیرمردها از دنیا رفته اند و آن فضای سنتی و نوستالژیک را سالهاست تجربه نکرده ام ...
زینب مضطرم ! الوداع ! الوداع    مهربان خواهرم ! الوداع ! الوداع ! ...
دلم لک زده است ...