...
ابوالفضل امامی : پیرو راه یابی نمایندگانی، از ساکتین فتنه 88 و کانون های قدرت و ثروت در مرکز تصمیم گیری برای اصولگرایان، کلام امام خامنه ای درباره نقش ساکتین فتنه در خطر بزرگتر از بمب اتم را بازخوانی می کنیم. اینک بیانات امام خامنه ای در دیدار اعضاى مجلس خبرگان رهبرى در 2مهر 88:
«این را هم عرض بکنیم؛ بعضى ها در فضاى فتنه، این جمله ى «کن فی الفتنة کابن اللّبون لا ظهر فیرکب و لا ضرع فیحلب»[1] را بد مى فهمند و خیال مى کنند معنایش این است که وقتى فتنه شد و اوضاع مشتبه شد، بکش کنار! اصلًا در این جمله این نیست که: «بکش کنار». این معنایش این است که به هیچ وجه فتنه گر نتواند از تو استفاده کند؛ از هیچ راه. «لا ظهر فیرکب و لا ضرع فیحلب»؛ نه بتواند سوار بشود، نه بتواند تو را بدوشد؛ مراقب باید بود.»
«در جنگ صفین ما از آن طرف عمار را داریم که جناب عمار یاسر دائم- آثار صفین را نگاه کنید- مشغول سخنرانى است؛ این طرف لشکر، آن طرف لشکر، با گروه هاى مختلف؛ چون آنجا واقعاً فتنه بود دیگر؛ دو گروه مسلمان در مقابل هم قرار گرفتند؛ فتنه ى عظیمى بود؛ یک عده اى مشتبه بودند. عمار دائم مشغول روشنگرى بود؛ این طرف مى رفت، آن طرف مى رفت، براى گروه هاى مختلف سخنرانى مى کرد- که اینها ضبط شده و همه در تاریخ هست- از آن طرف هم آن عده اى که «نَفَرٌ مِن أصحَابِ عَبدِاللهِ بنِ مَسعودٍ» هستند، در روایت دارد که آمدند خدمت حضرت و گفتند: «یا امیر المؤمنین- یعنى قبول هم داشتند که امیر المؤمنین است- انّا قَد شَکَکنَا فی هذا القِتال»[2]؛ ما شک کردیم. ما را به مرزها بفرست که در این قتال داخل نباشیم! خوب، این کنار کشیدن، خودش همان «ضَرع»ى است که یُحلَب؛ همان «ظَهر»ى است که یُرکَب! گاهى سکوت کردن، کنار کشیدن، حرف نزدن، خودش کمک به فتنه است. در فتنه همه بایستى روشنگرى کنند؛ همه بایستى بصیرت داشته باشند.» همان
امام خامنه ای در 29 تیر 88: «به هم زدن امنیت یک ملت بزرگ ترین گناهى است که ممکن است کسى مرتکب بشود. ... خطاب ما به نخبگان است؛ آحاد ملت هم هوشیارند؛ نخبگان ما هوشیار باشند! نخبگان بدانند هر حرفى، هر اقدامى، هر تحلیلى که به آنها کمک بکند، این حرکت در مسیر خلاف ملت است. همه ما خیلى باید مراقب باشیم! خیلى باید مراقب باشیم! مراقب حرف زدن! مراقب موضع گیرى کردن! مراقب گفتن ها! مراقب نگفتن ها! یک چیزهائى را باید گفت! اگر نگفتیم، به آن وظیفه عمل نکرده ایم. یک چیزهائى را باید بر زبان نیاورد، باید نگفت؛ اگر گفتیم، برخلاف وظیفه عمل کرده ایم. نخبگان سر جلسه امتحانند! امتحان عظیمى است! در این امتحان، مردود شدن، رفوزه شدن، فقط این نیست که ما یک سال عقب بیفتیم؛ سقوط است ... عقل، این سیاسى بازى ها و سیاسى کارى هاى متعارف نیست؛ اینها خلاف عقل است! .... اشتباه مى کنند آن کسانى که خیال مى کنند با سیاسى کارى، عقلائى عمل مى کنند.»
اگر کسانی، خواجه ربیع را به جای مالک اشتر، به فرماندهی اصولگرایان گماردند، باید منتظر بمانیم تا کم بصیرت ها، عمار و مالک را با تهمت تندروی زمین گیر کنند؟ و اسم این کردار را بگذاریم وحدت؟!!!
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1. نهج البلاغه، حکمت 1.
2. وقعة الصفین، ص 115. همان خواجه ربیع معروفی که برخی بر زیارتگاه بودن قبرش وحدت کرده اند.
نویسنده ی ارزشی:کیوان عزتی::نظرات ارزشی [ ارزشی]