آقا این چه وضعشه! من دیگه تظاهرات نمی روم! از دو روز قبل از تظاهرات به عشق کیک و ساندیس هیچی نخوردیم صبح هم از ساعت 6 رفتیم تظاهرات در صورتی که تظاهرات ساعت 10 شروع می شد ما رو هم 2 ساعت تمام تو خیابان ها گرداندند که آخر سر به ما یه کیک و ساندیس بدهند. با شور و شعف داشتیم لحظات رسیدن کیک و ساندیس را انتظار می کشیدیم که دیدیم ای دل غافل به ما یه کلوچه کوچولو دادند با یه نی!
 شرمنده ساندیسمون تمام شد!!!
-آخه شرمندگی بخوره تو سرتون، شرمندگی که واسه ما ساندیس نمی شه. ما دو روزه به عشق کیک و ساندیس شب ها هم خوابمون نبرده شما حداقل 4 میلیون رو تو تهران و 30 میلیون را تو شهرهای دیگه به بهانه کیک و ساندیس دادن کشوندید تو خیابون ولی عرضه ندارید مزد زحماتشون بدید.
 حیف که ما این همه گلوی مبارک را پاره کردیم و شعار "این همه لشگر آمده/به عشق ساندیس آمده" را دادیم. اصلا از هرکی تو خیابون می پرسیدم واسه چی اومدی؟ شعار بالا رو به صورت تکی اجرا می کرد. خب دیگه حالا که این طور شد از این به بعد به کمتر از دلستر و کیک مغزدار رضایت نمی دهیم! تازه اون را هم باید تضمین بدید که کم نمی آورید. اصلا حالا که کار به اینجا رسید جناحم را عوض می کنم و می روم طرف فائزه جون!!! شماها لیاقت ندارید! دم اون فائزه گرم که مثل مرد به هرکدوم از دخترهای جنبش سبز که می خواستند مانتو می دادند. البته گفته باشم به فائزه هم با تمام ارادتی که دارم اعتمادی نیست. درسته که عمو سام پول های زیادی می فرسته ولی بالاخره این همه کیک و ساندیس ممکنه هرکسی رو وسوسه کنه! بنابراین قبل از شرکت در تظاهرات ها جنبش سبز حتما ازش تضمین برای کیک و ساندیس می گیرم. تا تظاهرات بعدی زنده باد "کیک و ساندیس"!