سلام.

                 متاسفانه در روزهای گذشته، مملکت ما شاهد رفتارهای خارج از قاعده ای بود که تاسف عوام و خواص را در پی داشت. رفتارهایی که اکثرا با هیچ منطق اخلاقی، منطبق نبودند که حتی در مواردی باعث مرگ عزیزان هموطن شد.

                 این رفتارها از طرف بعضیها، اصلاح طلبی خوانده شد اما بد نیست نگاهی به معنی کلمه اصلاح طلبی و تفاوت آن با وندالیسم یا تخریب طلبی داشته باشیم.

                 کسی که اصولا مخالف موارد قانونی و ضابطه مند باشد را آنارشیست می نامند. در توضیح باید گفت که آنارشیست، دوست دارد هرکاری را انجام دهد بدون اینکه به او خرده گرفته شود. از نشریاتی که آنارشیستها در غرب منتشر می کنند می توان به این نکته رسید. اگر نگاهی به کتابهای ممنوع الانتشار آنها‏ بیندازید،‏ فهرست متنوعی از ساخت انواع بمبها تا نفوذ به سیستمهای مالی شرکتها و بانکها مطالب آموزشی می بینید. شگفت انگیز اینکه این مطالب توسط اشخاص حرفه ای نوشته می شود و در اختیار عموم قرار داده می شود. البته نه در سطح کوچه و خیابان ولی به هر صورت قابل دسترسی است.

                اما در کنار این اخلاق آنارشیستی اخلاق دیگری هم وجود دارد که کمی آرامتر است. وندالیسم یا علاقه به تخریب در افرادی که به این بیماری دچار هستند، باعث می شود که دوست داشته باشند همه چیز را خراب کنند. از گوشی تلفن عمومی خیابان تا شیر آب یک مسجد یا دیوار یک خانه. این افراد شاید به نوعی از آرامش دیگران ناراحت می شوند. بحثهای تفصیلی دراین باره در تخصص و مجال ما نیست بنابراین از آن می گذریم.

                  در مقابل این رفتارها، ما رفتار انقلابی و تحول خواه و اصلاح طلبی را هم داریم. مثلا ما شهید بهشتی را داریم که ایشان به حدی انقلابی بود که دوست و دشمن از دست ایشان ناراحت می شد. دشمن از این ناراحت می شد که رفتار ایشان به نفعش نبود و به هر صورت آرمانهای اسلامی را تبلیغ می کرد ولی گلایه دوستان خیلی جالب و عجیب بود.

                  متاسفانه بعضی از انقلابیون زمان انقلاب، عقیده داشتند که باید همه چیز را خراب کنند تا به شاه ضربه بزنند اما ایشان نظرش این نبود. تا این اندازه که مثلا به قول یکی از نزدیکانشان، نیمه شبی در اتومبیل، مدتها پشت چراغ قرمز منتظر ماند تا چراغ سبز شود. اطرافیان به ایشان خرده گرفتند که چرا اینکار را می کنید این نظام شاهنشاهی هست و باید با آن جنگید. اما ایشان فرمودند که این چراغ برای ایجاد نظم است و ما با آن مخالفتی نداریم. (قریب به مضمون).

به نظر شما کدام رفتار انقلابی و تحول خواه است؟

 مخالفت هدفدار و قانونمند یا مخالفت بی هدف و بی قانون.

                   ما اگر طرفدار دکتر احمدی نژاد هستیم در جای خودش به ایشان خرده می گیریم و انتقادهای شدیدی هم از ایشان می کنیم کما اینکه بارها اینکار انجام شده است و حتی رهبر معظم انقلاب هم صد در صد ایشان را تایید نمی کنند بلکه گفتند که رای من به ایشان نزدیکتر است. این یعنی اینکه ایشان اختیار دارد و اجازه دارد اشتباه کند. اما متاسفانه طرفدراران اصلاح طلب طوری رفتار می کنند انگار که رهبرانشان هیچگاه و هیچگونه خطایی از آنها سر نمی زند. آیا این رفتار تحول خواه و انقلابی است؟

به نظر شما رفتار انقلابی یک اصلاح طلب واقعی باید چگونه باشد؟

و اصولا اصلاح طلب از نظر شما چه کسی است؟